Toespraak van de Koning tot de Overheden van het Land - Januari 2012

  • 31/01/2012
Zie ook:
Thema:
Plaats:

Mijnheer de Eerste Minister,

Mijn oprechte dank voor de zeer hartelijke wensen die u ons heeft geboden. Maar er is meer. Ik sta er ook op u onze dankbaarheid te betuigen voor het zeer grote geduld, de volharding en de moed die u heeft getoond in het zoeken naar compromissen die bijeenbrengen. Terzelfder tijd wens ik ook onze erkentelijkheid te zeggen aan allen onder u die op een of andere manier hebben bijgedragen tot het ontknopen van de zeer lange politieke crisis die ons land heeft gekend.

Excellenties, Dames en Heren,

Ons vermogen om communautaire en politieke tegenstellingen te boven te komen moet het vertrouwen bij onze burgers herstellen maar ook bij onze partners in Europa en elders in de wereld. Meer dan ooit hebben ons land, ons Europa en de wereld nood aan bruggenbouwers die vrede en vooruitgang bewerken.

Wat we meemaakten is kenmerkend voor het feit dat crisissen te overstijgen uitdagingen zijn of, zoals de zangeres en mensenrechtenmilitante Barbara Hendricks het onder woorden bracht, en ik citeer : "La crise est l'occasion de rebondir et d'oser" (Crisissen bieden kansen op heropleving en durf). Wat deze zienswijze vandaag kan betekenen, zowel voor België als voor Europa en voor onze wereld, wens ik even toe te lichten.

In België stonden we voor twee aanzienlijke uitdagingen. Enerzijds een netelig communautair probleem dat decennialang geen oplossing kreeg, en ook de wil om de Staat verder te hervormen met het doel aan de gefedereerde entiteiten meer bevoegdheden, een grotere fiscale autonomie en responsabilisering toe te kennen. Anderzijds en tegelijkertijd, moesten we een strikt begrotingsbeleid en sociale en economische hervormingen doorvoeren in een door de eurocrisis verstoorde Europese context. We werden dus tezelfdertijd met een scherp communautair en met een moeilijk socio-economisch debat geconfronteerd, dit alles in een sfeer van economische crisis en van populisme, niet alleen in België maar ook in Europa.

De onderhandelingen op deze beide fronten waren bij ons hard, en soms was de mislukking nabij. Maar uiteindelijk zijn er op die twee gebieden evenwichtige compromissen bereikt die aan de verwachtingen van een meerderheid van onze medeburgers tegemoetkomen. Zij moeten een grotere ontplooiing van onze gefedereerde entiteiten bevorderen, maar ook de Federale Staat de mogelijkheid geven de essentiële taken te vervullen die de zijne blijven, en tevens de solidariteit tussen alle inwoners van ons land veilig stellen. De economische maatregelen, die voor iedereen offers inhouden, moeten het ons mogelijk maken onze begroting te herstellen en het welzijn van al onze burgers op termijn te vrijwaren.

Ik ben er zeker van dat de geschiedenis hulde zal brengen aan allen die in moeilijke omstandigheden voorrang gaven aan het algemeen belang. Nu komt het er op aan, zonder dralen en zonder nostalgie, die nieuwe projecten voor ons land in werking te stellen. Laat ons allen samen, moedig en vastberaden daaraan werken, ieder op zijn niveau van verantwoordelijkheid. Het is een gelegenheid voor ons land en al zijn burgers om weer op te leven.

Op Europees en op wereldvlak zijn de economische en financiële uitdagingen niet minder aanwezig en belangrijk.

In Europa moeten wij een omvangrijke financiële en economische crisis trotseren. Meerdere uitdagingen dienen aangegaan te worden. Natuurlijk moet een strikter begrotingsbeleid worden toegepast, zonder de Europese economie te verstikken. De Euro werd destijds ingevoerd, maar zonder hem te begeleiden door de noodzakelijke economische en budgettaire convergentie die het scheppen van een eenheidsmunt moet ondersteunen. Die toestand moet verbeterd worden. Maar dat is onvoldoende. Om efficiënt de actuele uitdagingen aan te gaan zal het strikte begrotingsbeleid moeten gepaard gaan met een vermeerdering van de financiële middelen waarover instellingen beschikken om de internationale speculatie te verhinderen. Tenslotte lijkt het me nuttig, in deze crisistijd, Europese projecten te financieren vooral op het vlak van de communicatie, maar ook het onderzoek en de beroepsopleiding aan te moedigen, en zodoende onze economieën te moderniseren en beter te integreren. Het zou ook de economische groei ondersteunen en al onze landen ten goede komen.

België, dat zijn internationale geloofwaardigheid heeft teruggevonden, kan een zeer positieve rol spelen om die hervormingen aan te moedigen, om de Euro te verstevigen en de Europese eenmaking vooruit te helpen.

En nu enkele beschouwingen over de mondiale uitdaging van de financiële crisis, waar nog zoveel aan te doen is. Men moet er in de eerste plaats van bewust zijn dat het belangrijkste onevenwicht op wereldvlak een gevolg is van de tekorten op de begroting en op de handelsbalans van een grote partner aan de overzijde van de Atlantische Oceaan. Die tekorten worden gefinancierd door de uitgifte van schuldcertificaten die in het bezit zijn van andere landen. Het is cruciaal dat gevaarlijke onevenwicht te reduceren en de Internationale Instellingen moeten zich daar actiever mee bezig houden. Terzelfder tijd is het noodzakelijk, op internationaal vlak, een reeks reguleringen te ontwikkelen die het correct functioneren van de financiële instellingen en van het kapitaalverkeer alsook de transparantie van de financiële producten zouden verzekeren. Wij mogen niet doen alsof de bankencrisis van 2008 niet zou hebben bestaan. Wij moeten daar conclusies aan verbinden en die lopen, of men dat nu aangenaam vindt of niet, langs bepaalde reguleringen.

Dames en Heren,

Meer dan ooit moeten we het vertrouwen herstellen en crisissituaties ombuigen in positieve verandering. De Koningin en ikzelf wensen u dat van harte toe voor dit nieuwe jaar.