Workshop

  • 17/03/2008
Zie ook:
Thema:
Plaats:

Dames en Heren,

Opvoeding is een zeer belangrijk onderwerp in onze samenleving. Het is een thema dat ons allen aanbelangt: eerst als kind, later vaak als vader of moeder en nog later, voor velen, als grootouders of overgrootouders. Daarnaast zijn er ook beroepshalve nog duizenden mensen nauw betrokken bij de opvoeding van kinderen en jongeren.

Opvoeding behoort tot het dagdagelijkse leven en zou dus vanzelfsprekend moeten zijn. Toch rijzen er veel vragen: opvoeden is inderdaad geen evidentie. Integendeel: het is een complex proces, een samenspel en een steekspel tussen volwassenen, jongeren, kinderen en hun omgeving. Er bestaat immers geen recept dat zomaar, voor ieder kind, toegepast kan worden. Elk kind is anders en vraagt om een eigen aanpak. Ook de omgeving waarin een kind opgroeit, is telkens verschillend. Bovendien worden ouders ook niet als ouders geboren. Ze groeien in hun rol naarmate het kind en het gezin evolueren. Dit geschiedt stap voor stap, vaak met vallen en opstaan, meer en meer in samenspraak met de kinderen zelf.
Ouders wensen uiteraard het beste voor hun kroost en zetten zich daar meestal volledig voor in. Daarbij worden ze geconfronteerd met veel vragen over de juiste aanpak, zonder vaak te weten waar ze met hun vragen terecht kunnen.
Velen gaan de antwoorden zoeken bij andere ouders of bij leerkrachten met wie ze ervaringen kunnen delen, bij wie ze advies of steun kunnen krijgen. Jammer genoeg kunnen heel veel ouders geen beroep doen op een netwerk omdat ze afgezonderd leven of zich daarbij ongemakkelijk voelen. Sommigen komen op deze wijze in de professionele hulpverlening terecht. En nochtans: waar de meesten op zoek naar zijn, is ?gewoon? aan hun kind of kinderen een degelijke, vlotte opvoeding te geven die weerbare en goed gevormde jonge volwassenen aflevert. Ouders wensen kinderen groot te brengen die blaken van zelfvertrouwen en zich goed in hun vel voelen; jongeren die ze met een gerust hart de wereld in kunnen sturen.

Binnen het bestuurscomité van het Fonds dat mijn naam draagt - en binnen de Koning Boudewijnstichting, zijn we overtuigd van de wil van ouders om goed te doen en geloven we dat ze in staat zijn elkaar te helpen. We menen dat ouders ? en hun omgeving ? wanneer er meer solidariteit is, betere antwoorden kunnen vinden op hun vragen over het complexe opvoedingsproces.

Vanuit dit vertrouwen in mensen heeft het Bestuurscomité er dit jaar opnieuw voor gekozen om opvoedingsondersteuning in de kijker te zetten. We willen ideeën of initiatieven aanmoedigen waarbij ouders andere ouders ondersteunen, netwerken waarin solidariteit tussen mensen tot een tastbaar resultaat leidt.

In een gezin ontstaan ruzies en conflicten vaak rond kleine dingen zoals afspraken rond bijvoorbeeld televisiekijken en computergebruik of discussies over uitgaan. Daar met andere ouders kunnen over praten, kan alles in een ander perspectief zetten en helpen relativeren. In een crisissituatie kan dergelijke steun goud waard zijn.

De projecten over opvoedingsondersteuning die u vorig jaar instuurde, getuigen van veel creativiteit en dynamisme. Slechts één project kon bekroond worden, maar vele ideeën en projecten lonen echt de moeite. Daarom willen we de dialoog met u aangaan.
We willen, samen met u, zoeken naar ideeën om ouders andere ouders te laten helpen, om tijdelijke moeilijkheden op te lossen of problemen te voorkomen.

Om de reflectie over dit thema op gang te brengen, hebben we twee getuigen uitgenodigd. Het zijn twee vrouwen die zich op een uitzonderlijke wijze voor anderen inzetten.

Zuster Jeanne Devos werkt in India in een omgeving die gekenmerkt wordt door het grote aantal bijzonder kwetsbare mensen. Met haar ?National Domestic Workers Movement? is ze erin geslaagd een ware mentaliteitswijziging op gang te brengen. De beweging streeft onder meer naar een beter statuut en meer respect voor huispersoneel. Dankzij deze actie krijgen mishandelde meisjes opnieuw zelfvertrouwen en waardigheid. Binnen de beweging helpen mensen elkaar in een sfeer van wederzijds respect. Zuster Jeanne brengt ons een verhaal van solidariteit en eerbied voor elkaar.

Respect en solidariteit zijn ook bij mevrouw Geneviève Haquenne twee sleutelbegrippen. Zij is directrice van l?Accueil in Charleroi. Samen met haar medewerkers vangt zij kinderen op die thuis even niet terecht kunnen. Hun inzet blijft daar niet bij. L?Accueil biedt een uitgebreid programma aan waarin ouders gesteund worden. Samen met de begeleiders leren ze stap voor stap gewenst gedrag aan. Zo leren ze zelf voor hun kinderen zorgen. Het respect van de medewerkers helpt de ouders hun zelfrespect en zelfvertrouwen terug op te bouwen. De medewerkers zien erop toe dat er tussen de betrokken gezinnen stabiele sociale relaties ontstaan.

Deze twee sterke vrouwen zullen ons zeker inspireren in onze reflectie.
Ik wens u allen een leerrijke en inspirerende voormiddag toe.

Ik dank u

Dames en heren,

Op het einde van deze voormiddag vol interessante uitwisselingen en leerrijke discussie, wens ik u allen te danken voor uw aanwezigheid en uw deelname, maar vooral voor uw dagelijks engagement voor de kinderen, jongeren en hun ouders.

Van mijn kant beloof ik ze mee te nemen naar het bestuurscomité van het Fonds. Ze zullen er onze discussie over het thema van de Prijs van dit jaar verrijken.

Deze workshop zou er niet gekomen zijn zonder de inzet van Professor Adriaenssens en van de voorzitter, het bestuurscomité en het secretariaat van het Fonds. Zij verdienen onze erkentelijkheid. Deze gaat ook uit naar Mevrouw Haquenne, Zuster Jeanne Devos en de andere procesbegeleiders, die aanvaard hebben vandaag, met ons, de discussie op gang te brengen over dit thema dat me zo na aan het hart ligt.

Ik dank u.