Prijsuitreiking Belgodyssee - Toespraak

  • 17/12/2008
Zie ook:
Thema:
Plaats:

Mijnheer de Minister van Staat, Mevrouw de Senator,
Excellenties,
Beste laureaten van Belgodyssee 2008,
Geachte dames en heren,

Van harte welkom op deze vierde zitting van Belgodyssee. Een avontuur waar ik met een bijzondere voldoening en grote fierheid naar opkijk. Niet om mezelf, maar om jullie: zestien laureaten, om uw familie, uw pedagogische begeleiders, peters en meters, dragers en begeleiders van het project binnen onze radio- en televisiezenders. Maar ik denk uiteraard ook aan onze structurele partners, de ambassadeurs van de landen waar onze kuifjes, tintins en tintines op avontuur gingen, en u allemaal, sympathisanten van onze laureaten, van het project, en van het Fonds.
In de voorbije tien jaar ontmoetten tienduizenden landgenoten uit de verschillende Gemeenschappen van ons land elkaar via de actie van het Fonds. Deze speelde dus ten volle zijn rol als platform voor ontmoeting, met slechts één doel: het wederzijds respect en waardering verhogen, door mensen elkaar te laten ontmoeten, en te leren kennen. Het Fonds is en blijft er voor alle Belgen met een open kijk op de maatschappij en de wereld, en met een open geest naar de andere. We zullen met het Fonds onverminderd op die weg doorgaan. Er is meer dat ons als mensen in dit land bindt, dan wat ons scheidt. En wanneer ik hierop blijf hameren is het omdat ik doorheen het land, van noord tot zuid dezelfde boodschap blijf krijgen, hoofdzakelijk van mensen die de kans grepen of kregen om anderen te ontmoeten en te ontdekken: jong en oud, studenten en academici, leden van verenigingen, en bedrijfsleiders tijdens economische zendingen.
Beste laureaten,
Met uw deelname aan BELGODYSSEE hebben jullie de geest van het Fonds ten volle onderschreven, namelijk de uitdaging, in al haar aspecten, niet uit de weg gaan. Met de inbreng van televisie, lag de verwachting dit jaar opnieuw wat hoger. Ik had de gelegenheid naar enkele reportages te luisteren, - en dit jaar voor het eerst dus ook te kijken -, en enkele artikels en blogs te consulteren. Jullie werk is indrukwekkend en ik wil jullie daarvoor van harte gelukwensen. Zowel voor het voorafgaand opzoekingswerk en voor het beheersen van de tijdsdruk, als voor het montagewerk, het schrijven van artikels, bijhouden van de blogs en de fotoreportages. Maar ook voor de fantastische wijze waarop jullie met uw anderstalige partner respectvol en geduldig omgingen, hoe jullie de gasten interviewden, en er in slaagden om van klank beeld te maken: mooie radio. Ik ben er stellig van overtuigd dat het een ervaring van onschatbare waarde is geweest, op professioneel en menselijk vlak. Mijn grootste hoop en wens is dat jullie de vriendschap die werd opgebouwd tijdens jullie avontuur, zult koesteren.
Ik stel er prijs op de structurele partners te danken voor hun onmisbare inbreng. Dank aan de trekkers van het eerste uur, en heel speciaal aan Adrien Joveneau; dank aan alle professionele technici, die onze jongeren met raad en daad bijstonden op hun tocht.
Dank aan de peters en de meters, die binnen hun drukke agenda de tijd hebben genomen om mee op tocht te gaan, in Brussel, en naar het buitenland. Meerdere van uw tussenkomsten hebben mij in het bijzonder getroffen. Ik kan ze helaas niet allemaal afzonderlijk vermelden, maar alvast één van de tussenkomsten van Jo Lemaire, partner van Belgodyssee van het eerste uur, wil ik met jullie allen delen: ze beschreef de perfecte journalist als Kuifje: spitsvondig, dynamisch, avontuurlijk, en nieuwsgierig. Ze zei ook, en ik citeer: « Tintin, c?est le reporter idéal qui va partout dans le monde qui symbolise bien la Belgique, la Belgitude et qui devient finalement universel ». Ze verwoordde de liefde voor haar land en haar landgenoten als volgt: « on est ensemble, on a des cultures qui sont différentes, on s?aime beaucoup, on boit les mêmes bières et on mange la même ratatouille?. ».
Proficiat aan u, ouders, die uw zonen en dochters in hun opvoeding het zelfvertrouwen bijbrachten om zich te durven wagen in dit avontuur. Terecht mag U trots zijn op de weg die ze afgelegd hebben. Iemand die in Brussel werd geinterviewd zei: « Je n?ai eu que des cadeaux dans toute ma vie. Je ne fais que dire merci.?
Wel, beste laureaten, ik denk dat dit misschien ook een beetje voor jullie geldt. Dankbaarheid voor alle gekregen kansen. Ik twijfel er niet aan dat jullie even vrijgevig zullen zijn in het dagelijkse leven ten aanzien van zij die jullie pad gaan kruisen.
Alvorens te besluiten wil ik graag nog even twee aspecten, die me zeer nauw aan het hart liggen, met jullie allen willen delen:
? Met een loopbaan in de media heeft u gekozen voor een richting met een bijzondere maatschappelijke impact. Luisteraars, kijkers en lezers zullen er van uit gaan dat zij correct zijn geïnformeerd. Zij zullen hun oordeel baseren op wat ze van u horen, zien en lezen. Jullie dragen hiermee een grote verantwoordelijkheid in de uitbouw van een harmonische, verdraagzame samenleving, waarin mensen, door het ontvangen van correcte informatie, een open en constructief democratisch debat kunnen voeren.
Jacques Brédael verwoordde dit overtuigend in een van zijn reportages (ik citeer): «Il est extrêmement important de faire ce métier honnêtement, objectivement, convenablement; de ne pas se laisser emporter par ses passions, ses envies ou ses idéologies. Que les jeunes apprennent à recouper les infos reçues pour s?assurer que tout ce qui passe sur antenne soit correct! » Fin de citation.
? Naast de maatschappelijke verantwoordelijkheid die altijd één van de dragers zal zijn van jullie werk, wil ik het ook nog even hebben over het belang van de meertaligheid. In één van de reportages hoorde ik spreken van ?l?obstacle de la langue?. Ik sta volledig achter zij die meertaligheid promoten. Niet alleen om de praktische voordelen ervan, maar tevens ? en dit reikt veel verder - : door de taal van de andere te spreken, erkent men de persoon in zijn eigenheid, toont men respect voor de omgeving waarbinnen hij of zij tot ontplooiing komt, en draagt dit automatisch en onbewust bij tot een meer evenwichtig ?samen-leven?. Laat u dus ook leiden door het objectief van de Europese Unie, om naast uw moedertaal minstens twee bijkomende talen te beheersen. A la question qu?Adrien, depuis Saint Nazaire (en France), lui posait face à l?observation de ces jeunes flamands et wallons travaillant ensemble et parlant la langue de l?autre, la sénatrice Anne Delvaux, une des marraines, répondit: « c?est ce que je voudrais voir tous les jours; c?est un bel exemple effectivement qu?il faut promouvoir. » Fin de citation.
Beste laureaten, ik hoop dat u een goed en sterk gevoel overhoudt aan uw deelname aan deze editie van Belgodysee. Ik wens u veel succes en voldoening in de loopbaan die op u wacht. Aan u allen, dames en heren, druk ik mijn erkentelijkheid uit voor uw interesse in onze jongeren, in het project, en in het werk van het Fonds. Ik wens u allen een vredevol eindejaar, en veel sukses voor 2009. Ik dank u.