65ste verjaardag van Koningin Paola

  • 13/11/2002
Zie ook:
Thema:

65ste verjaardag van de Koningin

Ter gelegenheid van haar 65ste verjaardag hebben meerdere journalisten van de dag- en weekbladen vragen gericht aan de Koningin (NB : de Koningin vierde haar 65ste verjaardag op 11 september 2002). Zij heeft aanvaard hierop te antwoorden op voorwaarde dat deze elementen tot antwoord ter beschikking worden gesteld van alle media.

De door de journalisten gestelde vragen en de antwoorden van de Koningin worden u bij deze in bijlage toegestuurd.

Het beroep van Koningin.
-------------------------------------------

1. Welke strijd spreekt U het meest aan´
In de plaats van strijd zou ik liever spreken van aanmoedigen. Dat betekent dat ik, op zeer verschillende vlakken, waardevolle personen en ideeën tracht te steunen: in het onderwijs, de ambachten, de sociale sector, het leefmilieu, het behoud van het cultureel erfgoed, enzovoorts.

2. De rol van Koningin. Wat trekt er U aan in het beroep van Koningin´
Ik heb veel bewondering voor koning Boudewijn. Het was voor de Koning en voor mij niet makkelijk om de plaats van koning Boudewijn en van koningin Fabiola in te nemen. Twee dingen hebben me hierbij geholpen. Ten eerste, de raad van mijn oudste zus om steeds mezelf te blijven. Ten tweede, het feit dat ik nog altijd hetzelfde vertrouwde huis, vol van herinneringen, kan bewonen. Immers, het is al langer bekend dat volgroeide bomen moeilijk worden verplant.
De Belgische grondwet bepaalt geen specifieke rol voor de Koningin. In de eerste plaats sta ik zoveel mogelijk aan de zijde van de Koning. ?s Morgens nemen wij samen het ontbijt. Wij bespreken ons programma, informeren naar het nieuws en daarna gaat ieder aan zijn dagtaak. Op maatschappelijk vlak tracht ik, via mijn Stichting, jongeren te helpen om zo goed mogelijk op te groeien in onze samenleving. Dat gebeurt onder meer door vernieuwende projecten in het onderwijs te steunen. Ik heb ook aanvaard actief te zijn in Child Focus, de organisatie die de verdwijning en het misbruik van kinderen bestrijdt. Dankzij mijn internationale contacten hoop ik te kunnen bijdragen tot de strijd tegen kindermishandeling.

Het mooie aan de taak van Koningin is dat zij mij de mogelijkheid biedt veel merkwaardige mensen te ontmoeten uit alle rangen van de maatschappij. Mensen die ik anders waarschijnlijk nooit zou hebben gekend en die elkaar vermoedelijk ook nooit zouden gekend hebben. Het lukt ook meermaals om zulke mensen samen te brengen teneinde constructieve projecten te realiseren. Dat maakt me blij.
Eigenlijk zie ik geen groot verschil tussen mijn leven als Prinses en mijn leven als Koningin. Wel staat mijn agenda nu voller en beschik ik over weinig vrije tijd, maar ik kan ook op uitgebreide informatie rekenen en op de steun van fantastische medewerkers. In het begin diende ik enige schroom te overwinnen. Vandaag echter vind ik het werkelijk boeiend en steeds verrijkend met gelijkgezinden zowel als andersdenkenden te communiceren. De andere wil ik kennen zoals hij is, met zijn vreugden en zijn verdriet. Gebrek aan communicatie doet me lijden. Geregeld nog, wens ik dat een vrije en hartelijke benadering van de andere zo weinig mogelijk zou bemoeilijkt worden.

3. Welke gebeurtenissen hebben U bedroefd´ Welke schonken U vreugde´
Wat mij bijzonder sterk heeft aangegrepen was het verdwijnen en vermoorden van kinderen, in 1996. Ook de aanvallen van 11 september 2001, de dag van mijn verjaardag, hebben mij hevig geschokt. Wat mijn familieleven aangaat was het ogenblik waarop ik realiseerde dat mijn echtgenoot het hartinfarct nabij was, werkelijk angstwekkend. Ik was alleen en moest heel snel handelen. Het zijn van die momenten die men nooit meer vergeet.
Onder de gebeurtenissen die mij veel vreugde hebben geschonken zou ik de geboorte van mijn kleinkinderen vermelden. Mijn dochter liet mij toe hun geboorte bij te wonen. Dat was een fantastisch geschenk!

4. Zijn bepaalde bezoeken onvergetelijk´
Veel activiteiten van vroeger, zijn mij bijgebleven. Bijvoorbeeld het afdalen in een kolenmijn van de Borinage, toen ik nog maar pas gehuwd was. Ik was jong en werd er geconfronteerd met het harde werk en het lijden van zoveel ontheemde gastarbeiders. Het heeft mij sterk geroerd. Ook de talrijke bezoeken aan Belgische en buitenlandse verenigingen die drugsverslaving bestrijden hebben mij fel aangegrepen. De intense blik van die jongeren blijft mij nog steeds bij. Bij ons Staatsbezoek aan Duitsland kon ik onder de Brandenburgse poort niet nalaten even te mijmeren over die lange tweedeling en gebrek aan vrijheid van een hele volk.

5. Wat bevalt U het meest in België´
Wat ik het meest op prijs stel hier in België is de hartelijkheid van de mensen. Toch treft het me hoe onze mensen soms te bescheiden zijn, hoe zij hun kwaliteiten en die van ons land te weinig naar waarde schatten.

6. Hobby?s´
Het is waar dat ik steeds bezig ben met talrijke zaken die me boeien, alhoewel daar geen vast plan achter steekt. Dat is te wijten aan mijn grote nieuwsgierigheid, en aan een levenskracht die velerlei interesses doet ontstaan. Dat die kracht op een dag zou kunnen wegvallen, daar schrik ik voor.
Mijn hobby?s volgen het ritme der seizoenen.
Voor de zomer heb ik geen uitgesproken voorkeur, maar met de zomer dient de vakantietijd zich aan. Dan gaan we graag varen en zwemmen in het Middellandse-Zeegebied. Het licht is er sterk, alles is extreem en die uitbarsting van leven maakt altijd indruk op mij. Er bestaan daar verafgelegen plekjes die moeilijk te bereiken zijn. Die eilandjes en dorpjes met hun kleine kerkjes kunnen mij inspireren. Ik ga dan neerzitten met een koffie om te aquarelleren. De nacht doorbrengen in een baai, op het schip, de sterrenhemel bewonderen en uitkijken naar het aanbreken van de dag maken me diep gelukkig. Dat licht draag ik met me mee, en ?s winters kan het in mijn gemoed terug opkomen.
In de herfst is de vakantiedrukte voorbij en ook het felle licht. Het is een meer intieme tijd. Niets is zaliger dan voor het houtvuur uit te rusten en een boek te lezen, na een lange boswandeling met de hond. De regen van gisteren heeft er ontelbare geuren van gevallen bladeren, mos en paddestoelen losgeweekt. Ik hou van geschiedenisboeken. Graag kies ik historische figuren zoals Frederik II, Aliénor d?Aquitaine, keizer Hadrianus, om met hen een duik te nemen in hun tijdperk.
In de winter vind ik de stilte van een sneeuwlandschap indrukwekkend. Het is andermaal een zalige ervaring om door het bos te stappen, wanneer de sneeuw onder je voeten kraakt en de kou je in het gelaat bijt.
In het Noorden vind ik de lente werkelijk magisch. Men ziet er de natuur herrijzen, alles is zo nieuw, zo fris. Het werk in de tuin is omvangrijk; alles groeit, zelfs de ongewenste kruiden. Ik ga ook graag fietsen. Vaak fiets ik door de Brabantse holle wegen of in Limburg wanneer de fruitbomen bloeien. Ik heb echter nog zoveel plekjes te ontdekken!

7. Hebt U heimwee naar het Italië van uw jeugd´
Die vraag heb ik al vaak gehoord!
Italië betekent voor mij Familie. Telkens als het mogelijk is keer ik er graag terug. Ik voel mij daar overal heel goed. Gelukkig houdt mijn echtgenoot van Italië en spreekt hij Italiaans. De koning is trouwens zeer geliefd en gewaardeerd, zowel in Noord- als in Zuid-Italië.

8. Wat wenst U dat de Belgische bevolking van uw activiteiten en van uw personaliteit zou onthouden´
Allereerst wens ik te zeggen dat ik al jarenlang deelneem aan het openbaar leven. Het is dus volkomen normaal dat de mensen zich een beeld hebben gevormd, zowel van de Prinses als van de Koningin. Ieder zal naar eigen goeddunken, hetzij een kwaliteit hetzij een tekortkoming onderstrepen. Ikzelf zou het waarderen mocht men onthouden dat ik steeds heb getracht de schoonheid tot haar recht te doen komen, al de schoonheid die schuil gaat zowel binnen als buiten onszelf. Schoonheid kan men delen en dat brengt mensen tezamen. De volkswijsheid weet het wel als zij beweert dat een mens gelukkiger leeft wanneer hij steeds de schone kant der dingen ziet.
Op het vlak van de verwezenlijkingen wens ik dat de Stichting die mijn naam draagt verder moge groeien. Ik betuig mijn oprechte dank aan haar belangeloze medewerkers die zich met zoveel toewijding inzetten. Zij werken voor onze jeugd, anders gezegd, voor de toekomst.

9. Welke verjaardag was het moeilijkst om te verwerken´
Ik heb nooit problemen gehad met een verjaardag. Voor mij is het een dag die na gisteren komt en die morgen voorafgaat. Toch zijn er verjaardagen die me deden nadenken: die van mijn zoon en van mijn dochter, toen zij 40 werden. Meer nog, het feit dat onze dochter binnen twee jaar, 20 jaar zal gehuwd zijn doet mij beseffen hoe snel de jaren voorbijgaan. In een ander opzicht zal ik die 11 september 2001 nooit vergeten. Wij waren mijn verjaardag rustig aan het vieren toen opeens al die schokkende beelden op het Tv-scherm verschenen.
Ook groeit in mij, met de jaren, een gevoel van dankbaarheid voor het vele dat mij in dit leven werd geschonken. En met een zekere maturiteit ben ik er ook van overtuigd geworden dat zelfs de pijnlijkste momenten in ons leven verrijkend kunnen zijn.

10. Familie ? Huwelijk.
Ik vind het jammer dat ik niet over meer tijd beschik om met mijn kleinkinderen leuke momenten door te brengen.
Wat het huwelijk aangaat, bestaat er geen magisch recept voor het welslagen van een huwelijk. Ik denk dat een huwelijk standhoudt als er een wil aanwezig blijft om steeds opnieuw samen verder te gaan. In het begin speelt fysieke aantrekking wel een rol, maar met de tijd zijn wederzijds respect en achting voor elkaar van fundamenteel belang. Zoals ieder koppel hebben de Koning en ikzelf heel gelukkige maar ook moeilijke momenten gekend. Na veertig jaar heb ik nog steeds enorme bewondering voor de kwaliteiten van mijn echtgenoot: zijn bescheidenheid en zijn neiging om anderen op de voorgrond te plaatsen, zijn humor. Ik bewonder ook zijn moeder, koningin Astrid. Haar eenvoud, haar schoonheid, trekken mij sterk aan. Tien jaar geleden, ben ik naar Zweden gereisd om er een goede vriendin van koningin Astrid te ontmoeten en over haar te praten. Spijtig dat ik niet op haar ervaring kon rekenen gedurende mijn eerste jaren in België.

11. Smaak.
Hoe eenvoudiger hoe beter, vooral wanneer de jaren voorbijgaan. Ik heb veel geplant in mijn leven, maar op een dag wordt de balans opgemaakt, men wenst klaarheid, men vereenvoudigt. En dan gaat men snoeien. De resterende planten kunnen nu weelderig groeien. Zo gaat het ook met onze woning. Herinneringen worden alsmaar bewaard en stapelen zich op. Hier ook wordt een keuze onontbeerlijk om alleen maar het meest waardevolle te bewaren.

12. Hedendaagse kunst.
Daar ik in Rome heb gewoond ben ik vanzelfsprekend zeer gevoelig voor klassieke kunst. In de jaren 68-70, jaren van twijfel en tegenspraak, heb ik hedendaagse kunstenaars ontmoet en ben ik ervan bewust geworden dat de schilder- en beeldhouwkunst méér zijn dan een zoektocht naar kleur en techniek. Ze zijn ook een taal, een boodschap die de kunstenaar naar de samenleving stuurt. Die boodschap is vaak een kreet van angst. Niet alleen schoonheid en esthetiek mogen onze aandacht krijgen, we moeten ook, wat minder aangenaam lijkt, trachten te begrijpen. Ik hecht veel belang aan het bezoek van een kunstatelier, aan het gesprek met de kunstenaar die zijn eigen visie verduidelijkt en zijn werk toelicht. Dat verrijkt mij telkens en ik ben nog steeds onder de indruk van mijn ontmoeting met Magritte en later met Delvaux.

13. Nederlands.
Ik begrijp en aanvaard de kritiek die geuit wordt op mijn onvolmaakte kennis van het Nederlands. Maar ik zal toch koppig doorgaan om mijn kennis van die taal constant te verbeteren. Meer nog, de denkwijze eigen aan het Nederlands voel ik aan en zij bekoort mij.